(9kB)



  • Bojownik wspaniały
  • Brzanka liniowana
  • Brzanka purpurowa
  • Brzanka różowa
  • Brzanka sumatrzańska
  • Brzanka wielkołuska
  • Glonojad
  • Gupik pawie oczko
  • Gurami dwuplamisty
  • Kirysek pstry
  • Mieczyk Hellera
  • Neon Innesa
  • Prętnik karłowaty
  • Proporczykowiec z Kap Lopez
  • Ślepiec jaskiniowy
  • Wielkopłetw wspaniały



  • Bojownik syjamskiZdjęcie pochodzi ze strony www.aqwarium.prv.pl
    Betta splendens
    (3kB)
    kliknij, aby powiększyć

    (3kB)
    Ryba pochodzi z Półwyspu Indochińskiego. W warunkach naturalnych jej ubarwienie jest brunatne. W wyniku selekcji otrzymano odmiany o różnych barwach i długości płetw. Wielkość ciała bojownika osiąga do 7cm. Samce są jaskrawiej ubarwione i mają większe płetwy. Ryba ta jest agresywna względem osobników tego samego gatunku. W jednym zbiorniku można trzymać co najwyżej 1 samca i kilka samic. Obecność kilku samców w tym samym akwarium może doprowadzić do śmiertelnych walk między rybami.

    (3kB)
    Bojownik wymaga wody o temperaturze od 25 do 30°C i ph = 7. Ryba ta jak wszystkie labiryntowe pobiera tlen atmosferyczny za pomocą specjalnego narządu - labiryntu. Nie wymaga zatem specjalnego natleniania wody w akwarium. Ciekawostką jest to, że bojownik może być hodowany w niewielkich akwariach, dość często ryba trzymana jest w zbiornikach, których objętość nie przekracza 10-ciu litrów.

    (3kB)
    Wszystkożerny.

    (3kB)
    Warunki rozrodu podobne jak u wszystkich labiryntowatych. Poziom wody w akwarium obniżamy do 10 - 15cm a temperaturę podwyższamy do 30°C. Samiec tuż przy tafli wody za pomocą specjalnej wydzieliny buduje gniazdo o średnicy od 10 do 15 cm, w okolicę którego zwabia samicę. Składa ona od 300 - 500 jaj i po zakończonym tarle należy ją odłowić, tak by nie przeszkadzała partnerowi w opiece nad gniazdem. Samiec umieszcza ziarenka ikry w gnieździe, które zawiera dużą ilośc pęcherzyków powietrza. Po ok. 2 - 3 dniach z ikry rozwijają się młode rybki, które wciąż pozostają pod opieką samca. Nie mają one roziwiniętego aparatu labiryntowego i oddychają tlenem zawartym w wodzie, zatem należy pamiętać o intensywnym natlenianiu wody do momentu, w którym młode zaczną oddychać tlenem atmosferycznym. Narybek karmimy pierwotniakami, drobnym planktonem lub w ostateczności drobno zmielonymi suszonymi rozwielitkami. W momencie gdy zacznie on samodzielnie pływać samca należy odseparować, gdyż może on dokonywać aktów kanibalizmu.

    (3kB)

    Brzanka liniowana Barbus fasciatus
    (3kB)
    (3kB)
    Brzanka liniowana w warunkach naturalnych żyje na Sumatrze, Borneo, Półwyspie Malajskim. Rozpoznajemy ją po ciemnych, czarnych pręgach biegnących wzdłuż ciała oraz po oliwkowym kolorze skóry. Jak u większości brzanek samiec jest mniejszy, samica zaś jest grubsza w partii brzusznej.

    (3kB)
    Brzanka dobrze czuje się w wodzie miękkiej o ph = 7 i o temperaturze około 24°C. Jest to ryba towarzyska, ruchliwa. Powinna być hodowana w stadach liczących kilka osobików tego gatunku.

    (3kB)
    Wszystkożerna, chętnie spożywa pokarm roślinny np. suszoną sałatę, glony.

    (3kB)
    Rozród przeprowadzamy w akwarium o ph = 7. Temperaturę nieznacznie podwyższamy do około 26°C. Powinniśmy również zadbać o wcześniejszy rozwój glonów, które później posłużą jako pokarm dla młodego narybku. Dodatkowo młode rybki karmimy suszonym, sproszkowanym pokarmem, drobym planktonem.

    (3kB)

    Brzanka purpurowa (7kB)Zdjęcie pochodzi ze strony www.aqwarium.prv.pl
    Barbus nigrofasciatus
    (3kB)
    kliknij, by powiększyć
    (3kB)
    Rybka pochodzi z Cejlonu. Osiąga wielkość do 6 cm. Ciało przybiera kolor szary, widoczne są na nim 3 ciemne, poprzeczne pasy.

    (3kB)
    Brzankę purpurową zaleca się hodować w dużym akwarium z bogatą obsadą roślinną. Woda w zbiorniku powinna mieć temperaturę od 22-25°C i odczyn ph = 7-8.

    (3kB)
    Wszystkożerna.

    (3kB)
    Rozród najlepiej przeprowadzić w osobym zbiorniku, w którym poziom wody obniżamy do 15 cm. Woda w tym akwarium powinna być odstana, miękka o temperaturze od 26-28°C. Samiec w czasie tarła przybiera ubarwienie purpurowe. Po odbytym tarle parę rozrodową należy odłowić. Po około 3 dniach narybek zaczynamy dokarmiać drobnym, suszonym pokarmem, planktonem, wcześniej "wyhodowanymi" glonami.

    (3kB)

    Brzanka różowa (7kB)Zdjęcie pochodzi ze strony www.aqwarium.prv.pl
    Barbus conchonius
    (3kB)
    kliknij, by powiększyć
    (3kB)
    Ojczyną brzanki różowej jest północna część Półwyspu Indyjskiego. Rybka ma kolor srebrzysto-zielonkawy. Obok pyska posiada charakterystyczne wąsy, zaś na na nasadzie ogona ciemną plamę. W naturze osiąga wielkość do 8 cm. Samca poznajemy po różowym odcieniu koloru ciała oraz po czarnej kropce znajdującej się na płetwie grzbietowej.

    (3kB)
    Akwarium powinno mieć conajmniej średnią wielkość. Woda w zbiorniku o ph=7 i temperaturze 20-22°C. Ryba towarzyska, dlatego należy ją trzymać grupach złożonych z kilku osobików tego gatunku.

    (3kB)
    Wszystkożerna.

    (3kB)
    Najlepiej przeprowadzić w osobym akwarium. Temperaturę wody podnosimy do 24-25°C. W rozrodowym zbiorniku umieszczamy jedną samicę oraz dwa samce. Powinniśmy również zadbać o gęstą obsadę roślinną. Po zakończonyn tarle rodziców odławiamy. Ikra składana jest w stosunkowo dużej ilości ok. 500 sztuk. Narybek dokarmiamy drobnym plankonem (larwy oczlików), roztartym pokarmem roślinnym.

    (3kB)

    Brzanka sumatrzańska (7kB)Zdjęcie pochodzi ze strony www.aqwarium.prv.pl
    Barbus tetrazona
    (3kB)
    kliknij, aby powiększyć
    (3kB)
    Brzanka sumatrzańska pochodzi z Sumatry. Dojrzałe okazy osiągają wielkość ciała do 7cm. Ciało brzanki ma kolor pomarańczowy z charakterystycznymi czterema ciemnymi poprzecznymi pasami. Samiec jest mniejszy i intensywniej ubarwiony. Samice rozpoznajemy po tym, że jest ona grubsza w partii brzusznej. Brzanka sumatrzańska jest rybą towarzyską, lecz niestety agresywną. W małych akwariach może odgryzać płetwy spokojniejszym rybom.

    (3kB)
    Ryba wymaga czystej i dobrze natlenionej wody o temperaturze od 23 do 25°C, ph=7. W naturze żyje w zbiornikach o szybkim nurcie. Aby uniknąć okaleczania pozostałych mieszkańców akwarium, zaleca się hodowlę w grupach liczących kilka osobników tego gatunku w dużych zbiornikach.

    (3kB)
    Wszystkożerna.

    (3kB)
    Rozród należy przeprowadzić w zbiorniku z miekką wodą, gdyż w twardej ikra nie rozwinie się. Temperaturę utrzymujemy w okolicach 26°C. Po zakończony tarle rodziców przenosimy do osobnego akwarium. Narybek zaczyna pływać po około 5 dniach i wtedy dokarmiamy go drobnym, planktonem, sproszkowanym suchym pokarmem.


    (3kB)

    Brzanka wielkołuska (7kB)Zdjęcie pochodzi ze strony www.kki.net.pl/~rybki3
    Barbus oligolepis
    (3kB)
    kliknij, aby powiększyć
    (3kB)
    Brzanka wielkołuska w naturze występuje wyspie Sumatrze. Długość ciała osiąga około 5 cm. Ciało ma kolor pomarańczowozielony i pokryte jest dużymi łuskami (stąd nazwa). Samca poznajemy po tym, że jego płetwy posiadają ciemne zakończenia.

    (3kB)
    W akwarium hodowlanym powinniśmy zadbać o gęstą obsadę roślinną. Temperatura wody w zbiorniku to 22-25°C. Nie jest konieczna częsta wymiana wody, gdyż brzanka wielkołuska dobrze czuje się w wodzie "starej". Zalecane jest hodowanie przedstawicieli tego gatunku w grupach liczących kilka osobników.

    (3kB)
    Wszystkożerna.

    (3kB)
    Rozród można przeprowadzić w małym akwarium z bogatą obsadą roślinną. Temperaturę wody utrzymujemy na poziomie około 28°C. Aby udanie przeprowadzić tarło parę rodzicielską umieszczmy z akwarium tarliskowym wieczorem. Ryby odbędą tarło o świcie, gdy akwarium zostanie oświetlone promieniami słońca. Samce tuż przed tarłem stają się względem siebie agresywne. Pod odbytym tarle rodziców odławiamy. Narybek zaczyna pływać po około 3 dniach i wtedy zaczynamy karmienie dowolnym drobnym pokarmem.

    (3kB)

    Glonojad (Zbrojnik kolumbijski)(7kb)Zdjęcie pochodzi ze strony www.aqwarium.prv.pl
    Ancistrus multispinnis
    (3kB)
    kliknij, aby powiększyć
    (3kB)
    Glonojad, to zwyczajowo przyjęta nazwa dla zbrojnika kolumbijskiego. W naturze rybka osiąga wielkość do 12-15 cm. Jej ciało przybiera kolor brunatny (ciemmoszary) Widoczne są na nim jasne plamki. Glonojad to typowa roślinna żerująca na dnie. Jej pysk przekształcony jest w przyssawkę dolną, która umożliwia jej przyczepianie się powierzchni płaskich jak i zeskrobywanie glonów. U dorosłych ryb samca poznajemy po tym, że na powierzchni głowy posiada on liczne wyrostki skórne o wielkości do 1 cm.

    (3kB)
    Glonojad, to ryba którą możemy spotkać praktycznie u każdego hodowcy rybek akwariowych. Akwarium hodowlane powinno być co najmniej średniej wielkości. Musimy pamiętać że, glonojady dość często walczą między sobą o rewiry, dlatego nie powinno trzymać się zbyt wiele osobników tego gatunku w jednym akwarium. W akwarium należy zadbać o odpowiednią liczbą zacienionych kryjówek, w których glonojady lubią przebywać w czasie dnia. Optymalna temperatura wody to 25°C.

    (3kB)
    Glonojad należy do służb sanitarnych naszego akwarium. Oczyszcza on zbiornik ze znajdującego się ma dnie pokarmu oraz zjada glony. Okresowo możemy dokarmiać ryby tego gatunku liściami sałaty, które przytwierdzamy do dna.

    (3kB)
    Rozmnażanie glonojadów możemy przeprowadzić w akwarium hodowlanym. Do wybranej przez siebie kryjówki samiec zapędza samicę i tam odbywają tarło. Samiec sprawuje opiekę nad ikrą, jak i nad młodym narybkiem. Po około tygodniu młode rybki zaczynają opuszczać akwarium i poszukiwać pożywienia. Powinniśmy zadbać w tym czasie o dostateczną ilość pokarmu - glony, liście sałaty, surowy ogórek pozbawiony nasion.

    (3kB)

    Gupik pawie oczko(7kB)Zdjęcie pochodzi ze strony www.aqwarium.prv.pl
    Poecilia reticulata
    (3kB)
    kliknij, aby powiększyć
    (3kB)
    Gupik, to jeden z ulubionych gatunków hodowców rybek akwariowych. Samica gupika jest większa od samca (rozmiar ciała do ok. 6cm) i z reguły słabiej ubarwiona. Samce są mniejsze (ok. 3cm) mają długie, kolorowe płetwy. W wyniku selekji i mutacji otrzymano wiele kolorwych odmian.

    (3kB)
    Ryba charakteryzuje się niskim wymaganiami co do środowiska, w którym żyje. Może być hodowana w małych akwariach. Woda powinna mieć temperaturę od 22 do 26°C i być okresowo wymieniana.

    (3kB)
    Wszystkożerna.

    (3kB)
    Gupik jest rybą żyworodną, co oznacza że młode są w pełni przystosowane do samodzielnego życia. Co około 25-30 dni zapłodniona samica rodzi do 30 sztuk młodych rybek. Jedno zapłodnienie wystarcza na kilka miotów, gdyż przechowuje ona nasienie wewnątrz ciała. Po zakończonym porodzie samica nie opiekuje się potomstwem. W akwariach o małej ilości kryjówek dość często zdarza się, że młode rybki są zjadane przez inne większe ryby lub nawet przez samą samicę.

    (3kB)

    Gurami dwuplamisty(7kB)Zdjęcie pochodzi ze strony www.aqwarium.prv.pl
    Trichogaster trichopterus
    (3kB)
    kliknij, aby powiększyć
    (3kB)
    Ojczyzną gurami dwuplamistego jest Półwysep Indochiński oraz wyspy Indonezji. W naturze ryba osiąga wielkośc nawet do 15cm i jest rybą chętnie poławianą przez wędkarzy. Trzymana w niewoli osiąga rozmiary zncznie mniejsze. W wyniku krzyżówek otrzymano liczne odmiany różniące się ubarwieniem ciała - niebieskie, srebrzyste a nawer brązowawe. Z reguły po obu strona ciała znajdują się dwie ciemne plamy (stąd nazwa), jednakże ostatnio dość często spotykamy odmiany pozbawione tej cechy. Wielkość ciała samca i samicy są zbliżone. Samca możemy odróżnić po tym, że jego płetwy - odbytowa i grzbietowa są ostro zakończone (u samicy zaokrąglone). Dodatkowo samice w okresie zbliżającego się tarła mają znacznie powiększony brzuch.

    (3kB)
    Ryba raczej spokojna a nawet płochliwa. Zalecana jest jej hodowla w dużych zbiornikach. Woda powinna mieć temperaturę od 22 do 26°C. Jak wszystkie łaźcowate ryba oddycha tlenem atmosferycznym, zatem wysokie natlenianie wody nie jest konieczne. Konieczne jest natomiast utrzymywanie temperatury powietrza nad taflą wody, tak by nie była ona niższa od temperatury wody w akwarium. Ponieważ labirynt - narząd oddechowy jest bardzo wrażliwy na zmiany temperatury, nie spełnienie powyższego wymogu może doprowadzić do choroby ryby.

    (3kB)
    Wszystkożerna.

    (3kB)
    Warunki rozrodu podobne jak u wszystkich labiryntowatych. Tarło najlepiej przeprowadzić w osobym akwarium, w którym poziom wody obniżamy do 10 - 15cm a temperaturę podwyższamy do 30°C. Samiec tuż przy tafli wody za pomocą specjalnej wydzieliny buduje gniazdo o średnicy od 10 do 15 cm, w okolicę którego zwabia samicę. Składa ona do 500 jaj i po zakończonym tarle należy ją odłowić, tak by nie przeszkadzała partnerowi w opiece nad gniazdem. Samiec umieszcza ziarenka ikry w gnieździe, które zawiera dużą ilośc pęcherzyków powietrza. Po ok. 2 - 3 dniach z ikry rozwijają się młode rybki, które wciąż pozostają pod opieką samca. Nie mają one roziwiniętego aparatu labiryntowego i oddychają tlenem zawartym w wodzie, zatem należy pamiętać o intensywnym natlenianiu wody do momentu, w którym młode zaczną oddychać tlenem atmosferycznym. Narybek karmimy pierwotniakami, drobnym planktonem lub w ostateczności drobno zmielonymi suszonymi rozwielitkami. W momencie gdy zacznie on samodzielnie pływać samca należy odseparować.

    (3kB)

    Kirysek pstry(7kB)Zdjęcie pochodzi ze strony www.aqwarium.prv.pl
    Corydoras paleatus
    (3kB)
    kliknij, aby powiększyć
    (3kB)
    Ojczyzną kiryska pstrego jest Brazylia. Osiąga ona długośc ciała do 6 cm. Tułów przybiera kolor zielonkawy, zaś grzbiet brunatny. Na całym ciele widoczne są charakterystyczne ciemne plamki. W sklepach akwarystycznych dość często możemy spotkać odmianę albinotyczną. Samca łatwo rozpoznajemy po ostro zakończonej płetwie grzbietowej. Jest on też mniejszy niż samica.

    (3kB)
    Akwarium, w którym hodujemy kiryski powinno być bogate w kryjówki, do których nie dociera światło (kiryski lubią w nich przebywać). Podłoże zbiornika powinno składać się ze żwirku i być gęsto obsadzone roślinami. Do hodowli kirysków zalecana jest woda o odczynie ph = 7 i temperaturze około 20°C. Kiryski odżywiają się pokarmem, który znajdą na dnie zbiornika. W akwarium pełnią rolę swoistych służb sanitarnych, oczyszczając dno z pokarmu niezjedzonego przez inne ryby.

    (3kB)
    Wszystkożerne.

    (3kB)
    Rozród przeprowadzamy najlepiej w osobym akwarium, do którego przenosimy grupę kirysków złożoną z 2 samic i 3 samców. Woda w zbiorniku powinna mieć temperaturę zbliżona do 24°C. Co ciekawe ikra, w przeciwieństwie do rozrodu u większości ryb zapładniana jest w kieszonce utworzonej przez płetwy piersiowe samicy. Po zapłodnieniu samice przytwierdzają ją do liści roślin. Wtedy też zaciemniamy akwarium a grupę rodziców przenosimy do innego akwarium. Narybek rozwija się stosunkowo powoli. Po około 6 dniach zaczyna samodzielnie poruszać się. Początkowo karmimy go pokarmem zwierzęcym (węgorki, drobno siekane dżdżownice) i pokarmem suszonym, który powinien opaść na dno.

    (3kB)

    Mieczyk Hellera(7kB)Zdjęcie pochodzi ze strony www.aqwarium.prv.pl
    Xiphophorus helleri
    (3kB)
    kliknij, aby powiększyć
    Mieczyka w naturze można spotkać w Gwatemali i Meksyku. Forma pierwotna ma kolor zielony. Jednakże u akwarystów najczęściej spotkać możemy odmiany czerwoną lub pomarańczową. W wyniku selekcji wyhodowano również egzemplarze, które różnią się kolorem tylnej płetwy(czarna lub czerwona) lub też kształtem (jednomiecz, dwumiecz). Samca (wielkość do 8 cm) poznajemy po charakterystycznie wydłużonej płetwie tylnej, zwanej mieczem oraz po gonopodium - narządzie płciowym, który powstał z przekształcenia płetwy odbytowej. Samica Mieczyka jest z reguły większa i osiąga wielkość do 12 cm.

    (3kB)
    Mieczyk nie ma zbyt wygórowanych wymagań co do środowiska, w którym żyje. Temperaturę wody należy utrzymywać w granicach 22-26°C, zaś ph od 7 do 8. Jednakże w małych akwariach rybka karłowacieje i w konsekwencji nie osiąga zbyt dużych rozmiarów. Jeśli w tym samym akwarium hodujemy kilka samców dość często dochodzi do wzajemnego atakowania się podzas walk o zdobycie samicy.

    (3kB)
    Wszystkożerny.

    (3kB)
    Mieczyk to ryba żyworodna. Ciąża trwa około 4-5 tygodni. W jednym miocie rodzi się nawet do 100 przygotowanych do samodzielnego życia rybek. Jeśli nie zapewnimy dostatecznej liczby kryjówek lub gdy nasze akwarium jest zbyt małe, samica po porodzie może zjadać własne potomstwo. Dlatego zalecane jest przeprowadzenie porodu w odrębym, niezarybionym akwarium. Narybek karmimy planktonem, roztartym suchym pokarmem.

    (3kB)

    Neon Innesa(7kB)Zdjęcie pochodzi ze strony www.aqwarium.prv.pl
    Paracheirodon innesi
    (3kB)
    kliknij, aby powiększyć
    (3kB)
    Neon Innesa pochodzi z dorzecza Amazonki. Osiąga wielkość ciała do 4 cm, jego ciało ma kolor srebrzystozielony. Wzdłuż tułowia biegnie charakterystyczny jaskrawo czerwony pas. Tuż nad nim znajduje się niebieska pręga. Samiec neona Innesa jest smuklejszy, samica zaś grubsza w partii brzusznej.

    (3kB)
    Akwarium hodowlane powinno być co najmniej średniej wielkości. Wodę utrzymujemy na poziomie 20-22°C. Powinna ona być miękka oraz stosunkowo czysta. Wskazane jest również lekkie zaciemnienie akwarium. Neon Innesa to ryba stadna, należy ją hodować w grupach złożonych z kilku osobników tego gatunku.

    (3kB)
    Wszystkożerna.

    (3kB)
    Do rozrodu przygotowujemy akwarium średniej wielkości z miękką, krystalicznie czystą wodą - twardość 6°N, o temperaturze około 22°C i odczynie ph = 6. Gdy ryby odbędą tarło przenosimy je do innego zbiornika, a akwarium tarliskowe zaciemniamy. Po 4-5 dniach młode zaczynają samodzielnie pływać i wtedy zaczynamy dokarmianie suszonym, sproszkowanym pokarmem, drobnym planktonem.

    (3kB)

    Prętnik karłowaty(7kB)Zdjęcie pochodzi ze strony www.aqwarium.prv.pl
    Colisa lalia
    (3kB)
    kliknij, aby powiększyć
    (3kB)
    Ojczyzną prętnika karłowatego są Indie. Ciało prętnika (długość do 6 cm) jest bocznie spłaszczone. W poprzek tułowia biegnie kilka na przemian czerwonych i niebieskich pasów. Samiec prętnika ma kolor czerwony, samica zaś oliwkowoniebieski. Podobnie jak u gurami dwuplamistego płetwy piersiowe przekształcone są w długie czułki, które pomagają orientować się w ciemności.

    (3kB)
    Akwarium hodowlane dla prętnika karłowatego nie musi być duże. Woda w nim powinna mieć poziom około 15 cm, temperaturę 24-27°C i ph = 7. Prętnik dobrze czuje się w wodzie "starej", rzadko wymienianej. Jest to ryba płochliwa, powinna być hodowana razem z innymi spokojnymi rybami.

    (3kB)
    Wszystkożerny, najchętniej przyjmuje drobny żywy pokarm zwierzęcy (rozwielitki, ochotka, larwy komarów).

    (3kB)
    Rozmażanie przeprowadzamy w akwarium średniej wielkości. Temperaturę wody podnosimy do 29-30°C. Samiec tuż przy tafli wody za pomocą specjalnej wydzieliny buduje gniazdo, w okolicę którego zwabia samicę. Składa ona od 100 - 200 jaj i po zakończonym tarle należy ją odłowić, tak by nie przeszkadzała partnerowi w opiece nad gniazdem. Samiec umieszcza ziarenka ikry w gnieździe, które zawiera dużą ilośc pęcherzyków powietrza. Po ok. 2 - 3 dniach z ikry rozwijają się młode rybki, które wciąż pozostają pod opieką samca. Nie mają one roziwiniętego aparatu labiryntowego i oddychają tlenem zawartym w wodzie, zatem należy pamiętać o intensywnym natlenianiu wody do momentu, w którym młode zaczną oddychać tlenem atmosferycznym. Narybek karmimy pierwotniakami, drobnym planktonem lub w ostateczności drobno zmielonymi suszonymi rozwielitkami. W momencie gdy zacznie on samodzielnie pływać samca odławiamy.

    (3kB)

    Proporczykowiec z Kap Lopez(7kB)Zdjęcie pochodzi ze strony www.aqwarium.prv.pl
    Aphyosemion australe
    (3kB)
    kliknij, aby powiększyć
    (3kB)
    Rybka w naturze występuje na terenie Konga i Gabonu. Jej ciało jest wydłużone i osiąga wielkość do 6 - 7cm. Proporczykowiec przybiera kolor brązowawy lub zielonkawy. Na ciele zauważalne są liczne kropki koloru czerwonego. Samica Proporczykowca jest słabiej ubarwiona niż samiec.

    (3kB)
    Akwarium hodowlane powinno posiadać gęstą obsadę roślinną. Woda w zbiorniku powinna być miękka, mieć temperaturę 22-24°C, odczyn ph = 7. Proporczykowiec dobrze czuje się w akwariach o niskim poziomie wody.

    (3kB)
    Rybkę powinniśmy karmić pokarmem żywym.

    (3kB)
    Rozród przeprowadzamy w małym akwarium, które lekko zaciemniamy. Poziom wody znacznie obniżamy do około 5 cm. Parametry wody w zbiorniku tarliskowym to: temperatura 24°C, odczyn ph = 6, twardość 5-6 °N.Wskazany jest także dodatek soli kuchennej w ilości 15g na 10 litrów wody. Tarło proporczykowca przebiega w dość charakterystyczny sposób. W okresie kilku dni składana jest ikra, którą powinniśmy przenosić do innego, całkowicie zaciemnionego zbiornika, tuż po jej złożeniu. Rozwija się ona w ciągu 15-20 dni. Narybek dokarmiamy drobnym, żywym pokarmem zwierzęcym.
    (3kB)

    Ślepiec jaskiniowy (Jordana)(7kB)Zdjęcie pochodzi ze strony www.aqwarium.prv.pl
    Anoptichthys jordani
    (3kB)
    kliknij, aby powiększyć
    (3kB)
    Ślepiec jaskiniowy w warunkach naturalnych występuje okolicach San Luis Potosi w Meksyku, gdzie żyje w podwodnych, słabo oświetlonych jaskiniach. Ślepiec osiąga wielkość do 7 cm, jego ciało ma kolor białoróżowawy. Ryby te nie posiadają oczu, orientują się w otoczeniu z pomocą linii bocznej. Samiec tego gatunku jest mniejszy, bardziej smukły niż samica.

    (3kB)
    Akwarium hodowlane powinno mieć co najmniej średnią wielkości, niekonieczna jest w nim bogata obsada roślinna. Aby upodobnić je do warunków naturalnych powinniśmy wyposażyć je w liczne kryjówki (podwodne jaskinie). Wskazane jest częściowe zaciemnienie zbiornika. Woda powinna być czysta i mieć właściwości: temperatura = 18-23°C, odczyn ph = 7, twardość = 8°N.

    (3kB)
    Wszystkożerna.

    (3kB)
    Rozród ślepca jaskiniowego należy przeprowadzić w osobnym zbiorniku, w którym woda ma temperaturę 24° i odczyn ph = 7. Dodatkowo powinna być ona czysta. Bardzo ważne jest całkowite zaciemnienie akwarium, gdyż ikra i narybek są wrażliwe na światło. Młode rybki rozwijają się z ikry po 4 dniach, po dwóch następnych zaczynają pływać. Karmimy je wtedy drobnym planktonem lub w ostateczności sproszkowanym suchym pokarmem.

    (3kB)

    Wielkopłetw wspaniały (7kB)Zdjęcie pochodzi ze strony www.aqwarium.prv.pl
    Macropodus opercularis
    (3kB)
    kliknij, aby powiększyć
    (3kB)
    Wielkopłetw wspaniały jest rybą pochodzącą z Azji (Tajwan, Półwysep Indochiński). W naturze żyje na polach ryżowych. Osiąga długość do 8 - 9 cm. Jego ciało ma kolor brunatny (brązowawy). Na tułowiu widoczne są poprzecznie ułożone niebieskie i czerwonawe pasy. Płetwy wielkopłetwa mają kolor czerwony lub pomarańczowy. Samca poznajemy po znacznie wydłużonych płetwach w stosunku do samicy oraz po większych wargach.

    (3kB)
    Wielkopłetw to ryba agresywna. Powinniśmy ją hodować w osobnym akwarium. Nie wymaga ona intensywnego natleniania, gdyż jak wszystkie labiryntowate oddycha tlenem atmosferycznym. Optymalna temperatura wody w akwarium to około 20 - 22°C (choć znosi spadki nawet do 15°C), a odczyn ph = 7.

    (3kB)
    Wszystkożerny.

    (3kB)
    Warunki rozrodu podobne jak u wszystkich labiryntowatych. Poziom wody w akwarium obniżamy do 10 - 15cm a temperaturę podwyższamy do 30°C. Samiec tuż przy tafli wody za pomocą specjalnej wydzieliny buduje gniazdo o średnicy od 10 do 15 cm, w okolicę którego zwabia samicę. Składa ona od 300 - 500 jaj i po zakończonym tarle należy ją odłowić, tak by nie przeszkadzała partnerowi w opiece nad gniazdem. Samiec umieszcza ziarenka ikry w gnieździe, które zawiera dużą ilośc pęcherzyków powietrza. Po ok. 2 - 3 dniach z ikry rozwijają się młode rybki, które wciąż pozostają pod opieką samca. Nie mają one roziwiniętego aparatu labiryntowego i oddychają tlenem zawartym w wodzie, zatem należy pamiętać o intensywnym natlenianiu wody do momentu, w którym młode zaczną oddychać tlenem atmosferycznym. Narybek karmimy pierwotniakami, drobnym planktonem lub w ostateczności drobno zmielonymi suszonymi rozwielitkami. W momencie gdy zacznie on samodzielnie pływać samca należy odseparować, gdyż może on dokonywać aktów kanibalizmu.

    (3kB)